یاد بگیریم انتقاد پذیر باشیم
اکثر افراد از انتقاد خوششان نمی آید.
وقتی اشتباهی مرتکب می شوند , ترجیح می دهند کسی متوجه نشود ما دوست داریم باور
کنیم هر کاری که می کنیم درست است. حتی اگر خلاف آن حقیقت داشته باشد. اما گاهی اطرافیانمان متوجه می شوند و اشتباهات
ما را گوشزد می کنند. شاید این حتی وظیفه آنهاست که اشتباهات ما را ببینند و
به ما کمک کنند که در آینده دیگر مرتکب آنها نشویم, اما انتقاد ناراحت کننده
است و برای این که, از تلخی انتقاد کمی کاسته شود بهتر است چند نکته را به خاطر
بسپاریم
1-اگر انتقاد را بیش از یک بار شنیده
ایم حتما آن را جدی بگیریم و به آن توجه کنیم. اگر افراد متعددی یک نظریه مشابه
بدهند حتما اشکالی وجود دارد که باید حل شود.
2-منبع انتقاد را در نظر بگیریم, آیا
شخصی که از ما انتقاد کرده از چیز دیگری دلخور است ؟ آیا این واکنش تند دلیل خاصی
دارد؟
3- هرگز تداعی عمل نکنیم , این فقط بی
ثباتی و عدم اعتماد به نفس مارا نشان می دهدو در ضمن طغیانهای احساسی به
ندرت چیزی را حل می کنند و معمولا وضع را بدتر می کنند.
4- یاد بگیریم آرام باشیم. کار آسانی
نیست اما می توانیم یاد بگیریم حتی در شرایط سخت آرامش خود را حفظ کنیم کشیدن
نفسهای عمیق و آرام در این راه به ما کمک می کند.
5- خود را از رفتار خود جدا کنیم. حتی
آدمهای خوب هم ممکن است رفتارهای نادرست از خود بروز دهند. اشتباه کردن به معنای
بد بودن ما نیست.
6- سعی کنیم چیزی یاد بگیریم. ممکن
است یک انتقاد درس بزرگی برای ما در بر داشته باشد. بعداْ به آن انتقاد بیشتر
فکر کنیم . اگر بجا بود ببینیم چگونه می توانیم اشکال را بر طرف کرده و
پیشرفت کنیم.
ما با اینکه انتقاد را منفی می دانیم
اما در واقع می تواند یک نیروی مثبت در کمک به ما، برای پیشرفت به
حساب بیاید. شاید هرگز از انتقاد خوشمان نیاید اما می توانیم یاد
بگیریدم آن را بپذیریم.
